Hanneke had anorexia

Hanneke (30) heeft laatst stoelen gekocht voor aan de eettafel. Bijzonder? Best wel! Vroeger ging Hanneke namelijk met tegenzin aan tafel. De spanningen in het gezin waren tijdens het eten voelbaar aanwezig. Hanneke kreeg vaak te horen dat ze niet deugde. Een negatief zelfbeeld ontwikkelde zich tot een eetstoornis. Anorexia, je lichaam als obsessie.

Hanneke veranderde in haar puberteit van een vrolijk kind in een teruggetrokken tiener. Ze wilde dat het overal en altijd maar gezellig was, zodat ze niet hoefde stil te staan bij zichzelf. "Als ik maar een lach op mijn gezicht toverde, was alles goed. Ik droeg een masker en wist niet meer wie ik nou echt was." Ze durfde niet over haar gevoelens te praten, omdat ze dat niet had geleerd. Wat ze wel leerde, was dat ze het nooit goed deed. Zo keek ze ook naar zichzelf. "Ik moest van mezelf afvallen, sporten, minder wegen en minder eten dan anderen."

Complimenten
Het leek niemand op te vallen dat Hanneke veel afviel door het sporten. "Toen ik na een periode van minder sporten, weer wat dikker werd, werd er wel wat van gezegd. Wat een compliment was, vertaalde ik voor mezelf als negatief. Want een compliment voelde niet goed." Veel sporten, dwangmatig weinig eten en de nodige alcohol, gaven haar houvast om door te kunnen gaan met leven. Hardlopen werd vluchten voor de werkelijkheid. Intensief sporten op een cracker of een beetje yoghurtdrank, daar kickte ze op. Het gaf haar een energieboost, maar ze sloopte ook haar lichaam. Het eindexamen van haar middelbare school heeft ze een jaar moeten uitstellen omdat ze zo verzwakt was, dat ze alleen nog maar op bed kon liggen. Het werd door niemand opgemerkt. Praten over haar probleem, dat wilde ze graag. Maar niemand leek te willen luisteren.

Ik vlucht weg
Als niemand je ziet staan en je niet belangrijk bent, kan je er net zo goed niet zijn. ‘Naar het buitenland en nooit weer terugkomen', met die gedachte vluchtte Hanneke een paar jaar geleden naar Nieuw Zeeland. "Ik wist niet waarom ik leefde en ik was nergens goed voor. Ik had totaal geen eigenwaarde en raakte steeds meer in een depressie." Aan de andere kant van de wereld ontdekte ze dat de wereld veel mooier was dan ze ooit gezien had. "Ik wist dat er een andere manier van leven moest zijn. Gezonder leven, dat wilde ik graag. Maar ik wist niet hoe."

Ik kan het niet alleen
Door hulp te zoeken leerde Hanneke te kiezen voor het leven. Ze werd bevrijd van haar negatieve denken. Geen doodsgedachten meer of zelfhaat. Stapje voor stapje leerde ze zichzelf te accepteren. Ze hoefde niet meer te vluchten in obsessief eetgedrag of het drinken van alcohol. Ze laat zich nu niet meer leiden door haar gevoel, maar weet nu dat haar gedachten te sturen zijn. "Hoe rot het ook voelt, ik mag over mezelf uitspreken dat ik er mag zijn. Ik kan nu kwaad zijn, zonder schuldgevoel te hebben. Ik weet hoe ik mijn emoties moet uiten. Het is nog niet perfect op dit moment en dat vind ik nog lastig, maar ik blijf leren en het mag ook wel eens fout gaan. Ik kies nu voor het leven en niet voor de dood. Want een hoopvolle toekomst heeft God mij beloofd!"