Liesbeth: Ik heb een droom

Ik droomde ervan om toneelspeler te worden, om op de planken staan. Een jaar geleden zat ik in de trein. Ik was onderweg naar de toneelschool in Amsterdam om auditie te doen. Van deze auditie zou veel afhangen. Als ik het goed deed, zou mijn droom werkelijkheid kunnen worden. Dan zou ik worden opgeleid tot toneelspeler.

De beslissende brief kwam twee weken later. Ik durfde de brief eerst niet open te maken, want ik wist dat de inhoud van de brief mijn toekomst zou beïnvloeden. Uiteindelijk heb ik de brief toch maar geopend. Ik las een teleurstellende boodschap: ik werd niet toegelaten. Dat was de harde realiteit. Dag droom!

Ik fantaseer veel over de toekomst, vooral over mijn carrière. Deze dromen variëren nogal. Ik ben niet de enige die droomt over mijn toekomst. Veel jongens willen later profvoetballer worden. Slechts een aantal van hen wordt het écht. De jongens die het niet worden, blijven vaak dromen. Ook al kennen ze de realiteit.

Ik studeer nu Journalistiek. Als ik droom over mijn toekomst, zie ik alles helder voor me. Ik word een documentairemaker, de Michael Moore van Nederland. Of ik ga geweldige reportages schrijven en ik ontdek wereldwijd grote misstanden. Daar schrijf ik dan een boek over en dan belt Oprah: "Your book is great, could you come on the show?".

De droom om actrice te worden heb ik trouwens een beetje laten varen. Maar nog niet helemaal. Want wie weet word ik ooit nog ontdekt. Dan loop ik over straat en bots ik plots tegen Steven Spielberg aan. Welkom terug droom!

Dit ben ik!