Voor elkaar bestemd?

Job (18) en Eline (19) zitten gezellig naast elkaar op de bank. Ze hebben tien weken verkering en voelen zich duidelijk op hun gemak. "We kennen elkaar ook al vijf jaar", vertelt Job. "Als je elkaar al langer kent voordat je in een relatie stapt, weet je dat je op elkaar kunt bouwen. Dat zorgt voor vertrouwen en veiligheid."
  
Het begint dus allemaal vijf jaar geleden. Job: "We leerden elkaar kennen op de middelbare school. Datzelfde jaar gingen we allebei mee op tienerkamp van de kerk. Het klikte onwijs tussen ons. En die klik is nooit meer weggegaan." "Eigenlijk waren we direct stapelverliefd op elkaar", vult Eline aan. "Maar we waren toen pas veertien jaar en nog lang niet klaar voor een serieuze relatie."

Minder contact
Job en Eline draaien een aantal jaren om elkaar heen. Soms hebben ze intensief contact, soms wat minder. Job: "Ik herinner me nog een moment dat Eline besloot dat ze meer ruimte wilde voor zichzelf. Dat vond ik erg lastig." Eline: "Maar ik ook! Aan de ene kant vond ik Job heel erg leuk, maar aan de andere kant merkte ik dat het idee van ‘verkering hebben' me heel erg benauwde. Ik wilde me niet aan iemand binden. En daarom besloot ik tegen Job te zeggen dat ik minder contact met hem wilde."

Loslaten
Aan het einde van de middelbare school krijgen Job en Eline weer wat meer contact met elkaar. Ze krijgen zelfs verkering. Dit duurt echter maar zes dagen... Eline: "Toen ik in de vijfde zat en Job weer regelmatig sprak, merkte ik dat ik hem zó ontzettend leuk vond! Maar toen we eenmaal verkering hadden, raakte ik in paniek. Ik heb het een paar dagen daarna weer uitgemaakt." Job: "Dat was echt vet lastig voor mij. Ik vond Eline zo leuk! We hebben erover gepraat en kwamen toen tot de conclusie dat het beter was om elkaar los te laten. En dat hebben we gedaan."

In de war
Na de middelbare school vertrekt Eline voor een jaar naar het buitenland. Net op het moment dat het haar lukt om wat minder aan Job te denken, krijgt ze een droom. Eline: "Ik droomde dat ik in een tuin aan het werk was en ik hoorde mijn naam. Ik draaide mezelf om en daar stond Job! Ik schrok wakker en miste hem gelijk zo ontzettend! Vanaf dat moment droomde ik iedere twee á drie weken over Job. Ik raakte ervan in de war en wist niet wat ik moest doen. Ik kon ook niet even naar Job om met hem te kletsen. Ik zat op dat moment in Israël en Job in Nederland. Uiteindelijk legde ik de situatie in Gods handen en zei tegen Hem: ‘Heer, ik vind dit zó moeilijk! Horen Job en ik dan toch bij elkaar? Als U wilt dat we bij elkaar komen, wilt U me dan laten zien hoe?!'."

Contact
Eenmaal terug in Nederland besluit Eline weer contact te zoeken met Job. Eline: "Ik besefte dat ik aan zet was. Ik had jarenlang de boot afgehouden en nu was het aan mij om weer contact te zoeken." Job: "Ik was God zo dankbaar toen Eline weer contact met mij zocht. Toen Eline en ik het contact verbraken, had ik de situatie - geheel tegen mijn gevoel in -
losgelaten en in Gods handen gelegd. Ik zei tegen Hem: ‘Heer, ik vind het moeilijk om Eline los te laten, want ze heeft zo'n bijzonder plekje in mijn hart! Maar toch geef ik de situatie aan U. Als we bij elkaar horen, wilt U dan maar zorgen dat we uiteindelijk ook bij elkaar komen?'."

Wilsbesluit
God verhoort de gebeden van Job en Eline. Het stralende stelletje dat naast elkaar op de bank zit, is daarvan het levende bewijs. Betekent dit dat ze ook voor elkaar bestemd zijn? Job en Eline: "Ja!" "Maar dat betekent niet dat we nu uit onze neus kunnen gaan zitten eten", aldus Job. Wat hij daarmee bedoelt, legt Eline uit: "Ik denk dat het in de liefde draait om het maken van een keuze voor elkaar. We zitten nu nog op een roze wolkje, maar op een dag vallen we daar vanaf en... wat doen we dan? Dan komt het erop aan! Een relatie is keihard werken. Ik denk dat je elke dag voor de ander moet vechten. Dat is een wilsbesluit."