Geestelijke verslaving

Tim Keller beschrijft in zijn boek Namaakgoden (Van Wijnen, Franeker, 2010) het verhaal van Jakob. Keller zegt letterlijk dat Jakob ‘handelde als een verslaafde' (pagina 47). Da's best heftig, maar hij heeft geen ongelijk. Want Jakob was geestelijk verslaafd - Keller noemt geestelijke verslavingen afgoden of namaakgoden - aan liefde, aan een mooie vrouw: Rachel. Het enige waar Jakob mee bezig was, was Rachel.

Zo'n geestelijke verslaving kun je vergelijken met een verslaving aan alcohol of drugs. Het neemt je volledig in beslag (het kostte Jakob veertien jaar van z'n leven om met Rachel te trouwen!). Je probeert de pijnlijke realiteit te verdoven (de gedachte aan Rachel maakte de realiteit van nog zeven jaar werken draaglijk). Het leidt tot teleurstellingen (Jakob was enorm teleurgesteld dat Lea tijdens de huwelijksnacht bij hem in bed lag in plaats van Rachel, Genesis 29:25). En je maakt verwoestende keuzes die slachtoffers eisen (Lea voelde zich enorm afgewezen door Jakob, lees Genesis 31 maar eens. En Jakob had de zonen van Rachel meer lief dan zonen van Lea. Jozefs broers waren niet voor niets jaloers op hem. Niet echt een happy family, dus).

Misschien ben je nog nooit zo verliefd geweest als Jakob, maar misschien herken je wel andere geestelijke verslavingen die Keller noemt: geld, je carrière of waardering. Op zich geen verkeerde zaken, maar als ze een centrale plaats in je hart en leven innemen, gaat het verkeerd. Je hebt steeds meer nodig om je goed te voelen (net zoals een drugsverslaafde steeds meer drugs nodig heeft om in een roes te komen). Veel miljonairs blijven keihard werken; niet omdat ze het geld nodig hebben, maar omdat de jacht op geld hen voldoening geeft. Gelukkig kun je ook op een andere manier voldoening vinden, échte voldoening. Die vind je bij God. Laat Hem de centrale plaats in je hart innemen. Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn, zegt Matteüs (6:21). Een waarheid als een koe!